دو تن از معاريف انصار دعوت وى را اجابت كردند ، ابو الهيثم تيهان كه بدرى بود و خزيمة بن ثابت ، و اين بجز خزيمه ذو الشهادتين بود كه ذو الشهادتين در ايام عثمان در گذشت . در روايت عبد الله نيز هست كه به حكم گفتند : « خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين در جنگ جمل حاضر بود ؟ » گفت ذو الشهادتين نبود يكى ديگر از انصار بود كه ذو الشهادتين در زمان عثمان بن عفان در گذشته بود . مجالد بنقل از شعبى گويد : بخدايى كه جز او خدايى نيست در اين فتنه بيشتر از شش بدرى به پا نخاست كه هفتمى نداشتند يا هفت بدرى كه هشتمى نداشتند . عمرو بن محمد بنقل از شعبى گويد : بخدايى كه جز او خدايى نيست در اين كار جز شش بدرى به پا نخاست كه هفتمى نداشتند . راوى گويد اختلاف از آنجاست كه شعبى در كار ابو ايوب ترديد كرده بود كه آيا رفته بود يا نرفته بود ، زيرا ام سلمه پس از صفين او را پيش على فرستاد ، ولى به هر حال وقتى على در نهروان بود پيش وى رفته بود . سعيد بن زيد گويد : هرگز چهار تن از ياران پيمبر فراهم نيامدند كه براى مردم مايهء خيرى شوند ، مگر على يكى از آن جمله بود . وقتى زياد بن حنظله ديد كه مردم از همراهى على طفره مىروند پيش وى رفت و گفت : « هر كه طفره رود ما با تو مىمانيم و در جلو رويت جنگ مىكنيم ، هنگامى كه على در كوچه هاى مدينه مىرفت شنيد كه زينب دختر ابو سفيان مىگفت : « مظلمه ما پيش مذمم است و پيش مكحله » گفت : « مىداند كه هيچكدام از آنها خونى او نيستند . » طلحه گويد : عثمان در ماه ذى حجه ، هيجده روز از ماه رفته ، كشته شد ، در آن وقت عامل مكه عبد الله بن عامر حضرمى بود و كار حج با عبد الله بن عباس بود كه عثمان وقتى محصور شده بود او را فرستاد و كسانى شتاب كردند ، دو روزه برفتند و با ابن عباس حج كردند و پس از كشته شدن عثمان و پيش از بيعت على به مدينه باز آمدند ،